วังวนในจิตใจ

นี่ก้อมาอยู่เยอรมันได้จะเกือบหนึ่งเดือนแล้ว
ทำให้รู้สึกว่าการมาไกลบ้านเนี้ยและอยู่นานๆไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย
วันนี้บรรยากาศก้อเป็นใจอีก ทำให้หดหู่และและอยากกลับบ้านจัง
แต่ก้อมาอยู่ตรงนี้แล้วก้อต้องสู้ๆๆๆๆๆๆลูกเดียวหล่ะ จะต้องฝ่าฟัน
มันไปให้ได้ ต้องขยันมากกว่าทุกคน เพราะอังกฤษเราก้อแทบไม่ได้
ใช้เลยเมื่ออยู่เมืองไทย ต้องสู้มากกว่าคนอื่นๆ สู้ๆ สู้ๆ...

วันนี้ก้อยุ่งๆตั้งแต่เช้า....เช้า พอตอนบ่ายก้อวุ่นๆอีก และก้อนึกอยากเช็คเมล์ขึ้นก้อไปเช็คดู
พอดีว่าเจอเมล์หนึ่งที่เข้ามา ตัวเองก้อสงสัยและรู้สึกคุ้นๆกับตัวอักษร ก้อนึกขึ้นได้ว่ามันเป็น
คอร์สเรียนโทที่เราสนใจนี่น่า ปรากฏว่าดันติดขึ้นมา ตัวเองก้อสงสัยว่าเรา submit เอกสารไปหรอ
ก้องงๆกับตัวเอง ทางโน้นเค้าก้อสอบถามว่าสอบ TOFEL ยัง หรือจะให้โทรมาสอบสัมภาษณ์
ตัวเองก้องงๆ เกือบจะไม่ตอบอีเมล์เค้าไปซะแล้ว แต่ก้อได้หนึ่งบอกใ้ห้ตอบ เราก้อตอบไป
อีกประมาณ 1 ชั่วโมงเค้าก้อโทรมาจากยุโรป...โอ้ว..มายก๊อด ดีนะที่เลิกงานแล้ว แต่ว่าก้อตอบๆ
ไปเท่าที่ได้ แต่ก้อตอบผิดไปเยอะ แถมก้อพูดไม่ค่อยมากเท่าที่ควร ก้อมันตื่นเต้นอ่ะ
ขอบคุณแม่พระนะคะ ที่ให้โอกาสลูกในครั้งนี้ ถึงไม่ผ่านก้อไม่เป็นไรค่ะ จะเตรียมตัวให้ดีกว่านี้

เย้....